Αιολικά και Δημοκρατία

 

Στο κείμενο που ακολουθεί θέλω να εκφράσω την άποψή μου σαν πολίτης για το τι συμβαίνει με τα αιολικά πάρκα από νομικής άποψης, χωρίς να είμαι νομικός.

Είναι εντυπωσιακό το κλίμα που υπάρχει στις συζητήσεις ότι, τελικά οι νομικές ενέργειες δεν έχουν αποτέλεσμα.

Τι λένε όμως οι νόμοι ;

Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα

Ν. 2462/1997 (ΦΕΚ 25 Α)

Άρθρο 1

1. Όλοι οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Σύμφωνα με το δικαίωμα αυτό, καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και εξασφαλίζουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ανάπτυξή τους.

3. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη στο Σύμφωνο αυτό, συμπεριλαμβανομένων και των Κρατών τα οποία έχουν την ευθύνη διοίκησης εδαφών που δεν είναι αυτόνομα ή που βρίσκονται υπό καθεστώς κηδεμονίας, έχουν την υποχρέωση να διευκολύνουν την πραγματοποίηση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση και να σέβονται το δικαίωμα αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 5

1. Καμία διάταξη του Συμφώνου αυτού δεν μπορεί να ερμηνευθεί κατά τρόπο ώστε να συνεπάγεται οποιοδήποτε δικαίωμα για ένα κράτος, μία ομάδα ή ένα άτομο να επιδοθεί σε δραστηριότητα ή να τελέσει πράξη που να αποβλέπει στην κατάλυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζει το Σύμφωνο ή σε περιορισμούς ευρύτερους από αυτούς που προβλέπονται με το παρόν.

2. Είναι απαράδεκτος οποιοσδήποτε περιορισμός ή παρέκκλιση από το θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου που είναι αναγνωρισμένα ή ισχύουν σε οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος στο παρόν Σύμφωνο σε εφαρμογή νόμων, συμβάσεων, κανονισμών ή εθίμων, με επίκλιση ότι το παρόν Σύμφωνο δεν αναγνωρίζει τέτοια δικαιώματα ή τα αναγνωρίζει σε μικρότερο βαθμό.

Άρθρο 47

Καμία διάταξη του παρόντος Συμφώνου δεν ερμηνεύεται ώστε να προσβάλει το δικαίωμα όλων των λαών να απολαμβάνουν και να εκμεταλλεύονται πλήρως και ελεύθερα τον πλούτο και τους φυσικούς τους πόρους.

Δηλαδή :

• Όλοι οι λαοί (και οι Έλληνες), έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, μπορούν να καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και εξασφαλίζουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ανάπτυξή τους.

• Το κράτος έχει την υποχρέωση να σέβεται και να διευκολύνει την πραγματοποίηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση.

• Το κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα να πράττει με τρόπο που αποβλέπει στην κατάλυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζει το Σύμφωνο.

• Είναι απαράδεκτος οποιοσδήποτε περιορισμός ή παρέκκλιση από τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, σε εφαρμογή νόμων, συμβάσεων, κανονισμών ή εθίμων.

• Καμία διάταξη του παρόντος Συμφώνου δεν ερμηνεύεται ώστε να προσβάλει το δικαίωμα όλων των λαών να απολαμβάνουν και να εκμεταλλεύονται πλήρως και ελεύθερα τον πλούτο και τους φυσικούς τους πόρους.

Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών

Άρθρο 3

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Με βάση αυτό το δικαίωμα, καθορίζουν το πολιτικό τους καθεστώς και επιδιώκουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική τους ανάπτυξη.

Άρθρο 4

Οι αυτόχθονες λαοί, ασκώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, έχουν το δικαίωμα στην αυτονομία και την αυτοδιοίκηση σε θέματα που σχετίζονται µε τις εσωτερικές και τοπικές τους υποθέσεις, καθώς και σε τρόπους και µμέσα για τη χρηματοδότηση των αυτόνομων θεσμών τους.

Άρθρο 5

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα να διατηρούν και να ενισχύουν τους ξεχωριστούς πολιτικούς, Νομικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς τους θεσμούς, διατηρώντας παράλληλα το δικαίωμα της πλήρους συµµετοχής, εφόσον το επιλέξουν, στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτισµική ζωή του Κράτους.

Άρθρο 8

1. Οι αυτόχθονες λαοί και τα αυτόχθονα άτοµα έχουν το δικαίωµα να µην αναγκάζονται σε αφοµοίωση ή καταστροφή του πολιτισµού τους.

2. Τα Κράτη θα διαθέτουν αποτελεσµατικούς µηχανισµούς για την πρόληψη και την αποκατάσταση:

(α) Κάθε ενέργειας που έχει ως στόχο ή αποτέλεσµα το να τους στερήσει την ακεραιότητά τους, ως διαφορετικά ανθρώπινα όντα, ή να τους στερήσει τις πολιτιστικές τους αξίες και τα εθνικά τους χαρακτηριστικά.

(β) Κάθε ενέργειας που έχει ως στόχο ή αποτέλεσµα την αποστέρησή τους από τη γη, τα εδάφη ή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους.

(γ) Κάθε µορφής καταναγκαστικής µετακίνησης πληθυσμού που έχει στόχο ή αποτέλεσμα την παραβίαση ή την υπονόµευση των δικαιωµάτων τους.

(δ) Κάθε µορφής αναγκαστικής αφοµοίωσης ή ενσωµάτωσης.

(ε) Κάθε µορφής προπαγάνδας που έχει σχεδιαστεί για την προώθηση ή την υποκίνηση φυλετικών ή εθνικών διακρίσεων που στρέφονται εναντίον τους

Άρθρο 18

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να συµµετέχουν στη λήψη αποφάσεων για θέµατα που θα µπορούσαν να θίξουν τα δικαιώµατά τους, µέσω εκπροσώπων που οι ίδιοι θα επιλέξουν σύµφωνα µε τις δικές τους διαδικασίες, ενώ επίσης έχουν το δικαίωµα να διατηρούν και να αναπτύσσουν τους δικούς τους αυτόχθονους θεσµούς λήψης αποφάσεων.

Άρθρο 20

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να διατηρούν και να αναπτύσσουν τα πολιτικά, οικονοµικά και κοινωνικά τους συστήµατα ή θεσµούς, να εξασφαλίζουν την άσκηση των δικών τους µέσων διαβίωσης και ανάπτυξης, καθώς και να συµµετέχουν ελεύθερα σε όλες τις παραδοσιακές και άλλες οικονοµικές δραστηριότητες.

2. Οι αυτόχθονες λαοί που στερούνται τα µέσα διαβίωσης και ανάπτυξης δικαιούνται µια ακριβοδίκαιη αποζηµίωση.

Άρθρο 23

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να καθορίζουν και να θέτουν προτεραιότητες και στρατηγικές προκειµένου να ασκούν το δικαίωµά τους στην ανάπτυξη. Ειδικότερα, οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα ενεργούς συµµετοχής στην ανάπτυξη και τον καθορισµό των προγραµµάτων υγείας, στέγασης και άλλων οικονοµικών και κοινωνικών προγραµµάτων που τους αφορούν και, όσο το δυνατόν περισσότερο το δικαίωµα να διαχειρίζονται αυτά τα προγράµµατα µέσω των θεσµών τους.

Άρθρο 25

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να διατηρούν και να ενισχύουν τη διακριτή πνευµατική τους σχέση µε τη γη, τα εδάφη, τα νερά και τις παράκτιες θαλάσσιες ζώνες και µε άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές που παραδοσιακά τους ανήκουν ή που έχουν υπό την κατοχή τους και χρησιµοποιούν µε άλλο τρόπο και να εκπληρώνουν τις σχετικές υποχρεώσεις τους προς τις µελλοντικές γενιές.

Άρθρο 26

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν δικαίωµα στη γη, τα εδάφη και στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που παραδοσιακά τους ανήκουν, που βρίσκονται στην κατοχή τους, χρησιµοποιούνται ή έχουν αποκτηθεί µε άλλο τρόπο.

2. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να είναι κάτοχοι, να χρησιµοποιούν, να αναπτύσσουν και να ασκούν έλεγχο στη γη, τα εδάφη και στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που κατέχουν, λόγω της παραδοσιακής κυριότητας ή άλλης παραδοσιακής κατοχής ή χρήσης ή απόκτησης µε οποιοδήποτε άλλο τρόπο.

3. Τα Κράτη θα αναγνωρίσουν και θα προστατεύουν νοµικά τη γη, τα εδάφη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Η αναγνώριση αυτή θα γίνεται µε τον δέοντα σεβασµό προς τα έθιµα, τις παραδόσεις και τα συστήµατα κατοχής της γης των ενδιαφεροµένων αυτόχθονων λαών.

Άρθρο 27

Τα Κράτη θα θεσµοθετήσουν και θα εφαρµόσουν, από κοινού µε τους ενδιαφερόµενους αυτόχθονες λαούς, µια δίκαιη, ανεξάρτητη, αµερόληπτη, ανοικτή και διαφανή διαδικασία, αναγνωρίζοντας δεόντως τους νόµους, τις παραδόσεις των αυτοχθόνων λαών, τα έθιµα και τους τρόπους κατοχής της γης, ώστε να αναγνωρίζουν και να αποφαίνονται επί των δικαιωµάτων των αυτοχθόνων λαών σχετικά µε τη γη τους, τα εδάφη τους και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους, συµπεριλαµβανοµένων εκείνων που παραδοσιακά βρίσκονται υπό την κατοχή τους ή που µε άλλο τρόπο έχουν κατακτηθεί ή χρησιµοποιηθεί από αυτούς. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα ενεργούς συµµετοχής σε αυτή τη διαδικασία.

Άρθρο 28

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα προσφυγής, µε µέσα που µπορεί να περιλαµβάνουν αποκατάσταση ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, ακριβοδίκαιη αποζηµίωση για τη γη, τα εδάφη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που παραδοσιακά είχαν στην ιδιοκτησία ή µε άλλο τρόπο στην κατοχή τους ή τη χρήση τους και τα οποία έχουν δηµευθεί, καταληφθεί, χρησιµοποιηθεί ή καταστραφεί χωρίς την ελεύθερη, εκ των προτέρων και µετά από ενηµέρωση συναίνεσή τους.

2. Εκτός εάν οι λαοί έχουν αποφασίσει διαφορετικά και µε ελεύθερο τρόπο, η αποζηµίωση θα λαµβάνει τη µορφή γης, εδαφών ή πλουτοπαραγωγικών πηγών ισάξιων της ποιότητας, του µεγέθους και του νοµικού καθεστώτος ή τη µορφή χρηµατικής αποζηµίωσης ή άλλης κατάλληλης αποζηµίωσης.

Άρθρο 29

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα στη διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος και στην παραγωγικότητα της γης, των εδαφών τους και των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών. Τα Κράτη θα δηµιουργήσουν και θα εφαρµόσουν προγράµµατα βοήθειας για τους αυτόχθονες λαούς µε στόχο τη διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος χωρίς καµία διάκριση.

2. Τα Κράτη θα λαµβάνουν αποτελεσµατικά µέτρα για τη µη αποθήκευση ή απόρριψη των επικίνδυνων υλικών στη γη ή τα εδάφη των αυτοχθόνων λαών χωρίς την ελεύθερη, την εκ των προτέρων και ύστερα από ενηµέρωση συναίνεσή τους.

3. Τα Κράτη θα λάβουν επίσης αποτελεσµατικά µέτρα για να εξασφαλίσουν, ανάλογα µε τις ανάγκες, ότι τα προγράµµατα για τον έλεγχο, τη φροντίδα και αποκατάσταση της υγείας των αυτοχθόνων λαών, όπως αναπτύχθηκαν και εφαρµόστηκαν από τους λαούς που πλήττονται από τέτοια υλικά, εφαρµόζονται πλήρως.

Άρθρο 32

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα να καθορίζουν και να αναπτύσσουν τις προτεραιότητες και στρατηγικές για την ανάπτυξη ή τη χρήση της γης, των εδαφών τους και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών.

2. Τα Κράτη θα διαβουλεύονται και θα συνεργάζονται καλόπιστα µε τους αυτόχθονες λαούς µέσω των αντιπροσωπευτικών τους θεσµών, προκειµένου να έχουν την ελεύθερη και µετά από ενηµέρωση συναίνεσή τους, πριν από την έγκριση κάθε έργου που αφορά στη γη ή τα εδάφη τους και τις άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές, ιδίως σε σχέση µε την ανάπτυξη, τη χρήση και εκµετάλλευση των ορυκτών, του νερού ή άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών.

3. Τα Κράτη θα παρέχουν αποτελεσµατικούς µηχανισµούς για τη ακριβοδίκαιη αποζηµίωση για κάθε τέτοιου είδους δραστηριότητα, ενώ κατάλληλα µέτρα θα λαµβάνονται για τη µείωση των επιβλαβών περιβαλλοντικών, οικονοµικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και πνευµατικών συνεπειών.

Άρθρο 37

1. Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα στην αναγνώριση, την τήρηση και την εφαρµογή των συνθηκών, των συµφωνιών και των άλλων εποικοδοµητικών διατάξεων που συνάπτονται µε Κράτη ή µε τους διαδόχους τους και να υποχρεώνουν τα Κράτη να τιµούν και να σέβονται αυτές τις συνθήκες, συµφωνίες και άλλες εποικοδοµητικές διατάξεις.

2. Τίποτα σε αυτή τη Διακήρυξη δεν µπορεί να ερµηνευθεί ως υποτίµηση ή εξάλειψη των δικαιωµάτων των αυτοχθόνων λαών που περιέχονται σε συνθήκες, συµφωνίες και άλλες εποικοδοµητικές διατάξεις.

Άρθρο 38

Τα Κράτη, κατόπιν διαβούλευσης και συνεργασίας µε τους αυτόχθονες λαούς, θα λαµβάνουν τα απαραίτητα µέτρα, συµπεριλαµβανοµένων των νοµοθετικών µέτρων, προκειµένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτής της Διακήρυξης.

Άρθρο 40

Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωµα στην άµεση πρόσβαση σε αποφάσεις, που λαµβάνονται µε έντιµες και δίκαιες διαδικασίες, για την επίλυση συγκρούσεων και διαφορών µε τα Κράτη ή άλλα µέρη, όπως επίσης και την αποτελεσµατική αποκατάσταση όλων των παραβιάσεων των ατοµικών και συλλογικών τους δικαιωµάτων. Αυτού του είδους οι αποφάσεις πρέπει να λαµβάνουν υπόψη τα έθιµα, τις παραδόσεις, τους κανόνες και το νοµικό σύστηµα των αυτοχθόνων λαών όπως και τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώµατα.

Δηλαδή οι Δήμοι, κοινότητες (αυτόχθονες λαοί) :

• Έχουν το δικαίωµα της αυτοδιάθεσης. Με βάση αυτό το δικαίωµα, καθορίζουν το πολιτικό τους καθεστώς και επιδιώκουν ελεύθερα την οικονοµική, κοινωνική και πολιτισµική τους ανάπτυξη.

• Έχουν το δικαίωµα στην αυτονοµία και την αυτοδιοίκηση σε θέµατα που σχετίζονται µε τις εσωτερικές και τοπικές τους υποθέσεις,

• Έχουν το δικαίωµα να διατηρούν και να ενισχύουν τους ξεχωριστούς πολιτικούς, νοµικούς, οικονοµικούς, κοινωνικούς και πολιτισµικούς τους θεσµούς, διατηρώντας παράλληλα το δικαίωµα της πλήρους συµµετοχής, εφόσον το επιλέξουν, στην πολιτική, οικονοµική, κοινωνική και πολιτισµική ζωή του Κράτους.

• Έχουν το δικαίωµα να µην αναγκάζονται σε αφοµοίωση ή καταστροφή του πολιτισµού τους.

• Έχουν το δικαίωµα να συµµετέχουν στη λήψη αποφάσεων για θέµατα που θα µπορούσαν να θίξουν τα δικαιώµατά τους,

• Έχουν το δικαίωµα να καθορίζουν και να θέτουν προτεραιότητες και στρατηγικές προκειµένου να ασκούν το δικαίωµά τους στην ανάπτυξη.

• Έχουν το δικαίωµα να διατηρούν και να ενισχύουν τη διακριτή πνευµατική τους σχέση µε τη γη, τα εδάφη, τα νερά και τις παράκτιες θαλάσσιες ζώνες και µε άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές που παραδοσιακά τους ανήκουν ή που έχουν υπό την κατοχή τους και χρησιµοποιούν µε άλλο τρόπο και να εκπληρώνουν τις σχετικές υποχρεώσεις τους προς τις µελλοντικές γενιές.

• Έχουν δικαίωµα στη γη, τα εδάφη και στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που παραδοσιακά τους ανήκουν, που βρίσκονται στην κατοχή τους, χρησιµοποιούνται ή έχουν αποκτηθεί µε άλλο τρόπο.

• Έχουν το δικαίωµα να είναι κάτοχοι, να χρησιµοποιούν, να αναπτύσσουν και να ασκούν έλεγχο στη γη, τα εδάφη και στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που κατέχουν, λόγω της παραδοσιακής κυριότητας ή άλλης παραδοσιακής κατοχής ή χρήσης ή απόκτησης µε οποιοδήποτε άλλο τρόπο.

• Έχουν το δικαίωµα στη διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος και στην παραγωγικότητα της γης, των εδαφών τους και των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών.

• Έχουν το δικαίωµα να καθορίζουν και να αναπτύσσουν τις προτεραιότητες και στρατηγικές για την ανάπτυξη ή τη χρήση της γης, των εδαφών τους και άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών.

• Τα Κράτη δεν μπορούν να πράξουν τίποτα χωρίς την ελεύθερη και µετά από ενηµέρωση συναίνεση των αυτοχθόνων, πριν από την έγκριση κάθε έργου που αφορά στη γη ή τα εδάφη τους και τις άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές, (άρθρο 32 παρ 2)

• Κανένας νόμος, διάταξη κλπ δεν μπορεί να καταργήσει τα δικαιώματα που προκύπτουν από την παρούσα διακήρυξη.

Και το Ελληνικό κράτος :

• Οφείλει να διαθέτει αποτελεσµατικούς µηχανισµούς για την πρόληψη και την αποκατάσταση κάθε ενέργειας που έχει ως στόχο ή αποτέλεσµα την αποστέρηση των Δήμων από τη γη, τα εδάφη ή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους και κάθε µορφής αναγκαστικής αφοµοίωσης ή ενσωµάτωσης.

• Οφείλει να αναγνωρίζει και να προστατεύει νοµικά τη γη, τα εδάφη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές.

• Οφείλει να θεσµοθετήσει και να εφαρµόσει, από κοινού µε τους Δήμους, µια δίκαιη, ανεξάρτητη, αµερόληπτη, ανοικτή και διαφανή διαδικασία, αναγνωρίζοντας δεόντως τους νόµους, τις παραδόσεις των αυτοχθόνων λαών, τα έθιµα και τους τρόπους κατοχής της γης, ώστε να αναγνωρίζουν και να αποφαίνονται επί των δικαιωµάτων των Δήμων, σχετικά µε τη γη τους, τα εδάφη τους και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους, συµπεριλαµβανοµένων εκείνων που παραδοσιακά βρίσκονται υπό την κατοχή τους ή που µε άλλο τρόπο έχουν κατακτηθεί ή χρησιµοποιηθεί από αυτούς. Οι Δήμοι έχουν το δικαίωµα ενεργούς συµµετοχής σε αυτή τη διαδικασία.

• Κανένας νόμος, διάταξη κλπ δεν μπορεί να καταργήσει τα δικαιώματα που προκύπτουν από την παρούσα διακήρυξη.

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την παραβίαση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών στον κόσμο A8-0194/2018 27.6.2018

2. επισημαίνει ότι η αρπαγή γης συνιστά μείζονα απειλή για τους αυτόχθονες πληθυσμούς και τους λαούς γενικότερα· τονίζει ότι οι λαοί δεν θα πρέπει να στερούνται τη δυνατότητα να υπερασπίζονται τη γη τους με τα κατάλληλα νομικά μέσα.

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Ιουλίου 2018 σχετικά με την παραβίαση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της αρπαγής γαιών (2017/2206(INI)) (2020/C 118/03)

[...]

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί έχουν μια μοναδική σχέση με τη γη και το περιβάλλον στο οποίο ζουν και χρησιμοποιούν τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους για να θεσπίζουν μοναδικά συστήματα γνώσης, καινοτομίες και πρακτικές, που με τη σειρά τους διαμορφώνουν ένα θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητάς και της πνευματικότητάς τους και έχουν μεγάλη σημασία για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η παραδοσιακή γνώση των αυτοχθόνων πληθυσμών έχει συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η σύγχρονη εμπορευματοποίηση ή/και περιθωριοποίηση της γνώσης των αυτοχθόνων πληθυσμών απειλεί τον ρόλο τους ως παραδοσιακών κατόχων και θεματοφυλάκων αυτής της γνώσης

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών στην κοινή ιδιοκτησία της γης απορρέουν από την παραδοσιακή κατοχή των εδαφών τους και ότι το αίσθημα του ανήκειν που τους συνδέει με αυτά τα εδάφη δεν συμπίπτει με την έννοια της ιδιοκτησίας όπως γίνεται συνήθως αντιληπτή στις δυτικές κοινωνίες

[...]

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι η γη είναι θεμελιώδης, περιορισμένος και μη ανανεώσιμος φυσικός πόρος που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του φυσικού πλούτου κάθε χώρας·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρίζουν το δικαίωμα των αυτοχθόνων πληθυσμών στη γη και τους πόρους των προγόνων τους και προβλέπουν ότι τα κράτη πρέπει να διαβουλεύονται καλόπιστα με τους αυτόχθονες πληθυσμούς προκειμένου να αποκτούν την ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεσή τους για έργα που μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους, να απειλήσουν τους φυσικούς πόρους που παραδοσιακά καλλιεργούν και από τους οποίους συνεχίζουν να εξαρτώνται ή να οδηγήσουν σε εκτοπισμό των πληθυσμών τους με συνέπεια την απώλεια μιας ξεχωριστής πολιτιστικής κληρονομιάς, τόσο υλικής όσο και άυλης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εν λόγω διαβούλευση θα πρέπει να πραγματοποιείται πριν θεσπιστούν ή εφαρμοστούν νομοθετικά και διοικητικά μέτρα, σύμφωνα με το δικαίωμα των αυτοχθόνων πληθυσμών στην αυτοδιάθεση, πράγμα που συνεπάγεται το δικαίωμά τους να κατέχουν, να χρησιμοποιούν, να αναπτύσσουν και να ελέγχουν τη γη, τα εδάφη, τα ύδατα, τα παράκτια ύδατα και άλλους πόρους τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί έχουν δικαίωμα να καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους, να επιδιώκουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξή τους και να χρησιμοποιούν ελεύθερα τον φυσικό πλούτο και τους φυσικούς πόρους τους και, σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να στερούνται των μέσων διαβίωσής τους·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η UNDRIP αναγνωρίζει τα συλλογικά και ατομικά τους δικαιώματα και ειδικότερα τα δικαιώματά τους στη γη, στα περιουσιακά στοιχεία, στους φυσικούς πόρους, στα εδάφη, στον πολιτισμό, στην ταυτότητα και στη γλώσσα τους, στην εργασία, στην υγεία, στην εκπαίδευση και στην επιλογή να αποφασίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και την οικονομική τους ανάπτυξη

[...]

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη είναι σε τελική ανάλυση υπεύθυνα για τη διασφάλιση της προστασίας, της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων των αυτοχθόνων υπερασπιστών των περιβαλλοντικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

[...]

ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αύξηση της ζήτησης και του ανταγωνισμού για φυσικούς πόρους προκαλεί μια «παγκόσμια μάχη για γη» που σε πολλές χώρες θέτει τα εδάφη που παραδοσιακά κατοικούνται και χρησιμοποιούνται από αυτόχθονες πληθυσμούς και τοπικές κοινότητες υπό ανυπόφορη πίεση· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκμετάλλευση αυτών των φυσικών πόρων από τους τομείς της αγροτικής επιχειρηματικότητας, της ενέργειας, της ξυλείας και της εξόρυξης μεταλλευμάτων, μεταξύ άλλων εξορυκτικών βιομηχανιών, από την παράνομη υλοτομία, τα μεγάλα έργα υποδομών και ανάπτυξης, καθώς και από τις κυβερνήσεις και τον τοπικό πληθυσμό, αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες της διαρκούς σύγκρουσης για την κατοχή γης και την κύρια αιτία για τη ρύπανση των υδάτων και του εδάφους

ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται βάσει δεικτών για τη μεγέθυνση, αλλά ότι θα πρέπει να λαμβάνεται κατά προτεραιότητα υπόψη η μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων·

[...]

Κ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρπαγή γαιών από ιδιωτικές εταιρείες συνήθως συνοδεύεται από την παρουσία ιδιωτικών δυνάμεων ασφάλειας ή στρατιωτικών δυνάμεων, γεγονός που οδηγεί, μεταξύ άλλων, στην αύξηση της άμεσης και έμμεσης βίας στα εδάφη των αυτοχθόνων πληθυσμών, επηρεάζοντας άμεσα τις κοινότητες, και ιδίως τους κοινωνικούς ηγέτες και τις γυναίκες·

[...]

ΚΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρπαγή γαιών δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ξένων επενδύσεων και ότι οι αρπαγές γαιών μπορούν να πραγματοποιούνται επίσης από κυβερνήσεις και τοπικές κοινότητες·

1. καλεί την ΕΕ, τα κράτη μέλη και τους εταίρους τους στη διεθνή κοινότητα να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη αναγνώριση, προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στη γη, τα εδάφη και τους πόρους τους· επικροτεί το έργο που επιτελούν οι ΜΚΟ και η κοινωνία των πολιτών σχετικά με τα εν λόγω ζητήματα·

2. καλεί την ΕΕ να διασφαλίσει ότι όλες οι πολιτικές της για την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και το εμπόριο σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών, όπως κατοχυρώνονται στις συνθήκες και τις συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στα νομικά μέσα που σχετίζονται με τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών ειδικότερα·

3. καλεί όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων της ΕΕ και των κρατών μελών της, να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν πλήρως με τις διατάξεις της Σύμβασης αριθ. 169 της ΔΟΕ για τους αυτόχθονες και νομαδικούς πληθυσμούς ( 1 ) και υπενθυμίζει ότι όλα τα κράτη που την έχουν επικυρώσει είναι υποχρεωμένα να αναπτύξουν συντονισμένη και συστηματική δράση για την προστασία των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών·[...]

[...]

9. καλεί όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ και των κρατών μελών της, να αναγνωρίσουν νόμιμα και να αποδεχθούν την εδαφική αυτονομία και την αυτοδιάθεση των αυτοχθόνων πληθυσμών, οι οποίες συνεπάγονται το δικαίωμά τους να κατέχουν, να χρησιμοποιούν, να αναπτύσσουν και να ελέγχουν τη γη, τα εδάφη, τα ύδατα, τα παράκτια ύδατά τους και άλλους πόρους που έχουν στην κατοχή τους λόγω παραδοσιακής ιδιοκτησίας ή άλλης παραδοσιακής κατοχής ή χρήσης, καθώς και εκείνα που έχουν αποκτήσει με άλλους τρόπους[...]

[...]

16. σημειώνει με ανησυχία ότι οι κίνδυνοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα που σχετίζονται με την εξόρυξη, και την εξαγωγή πετρελαίου και αερίου επιβαρύνουν δυσανάλογα τους αυτόχθονες πληθυσμούς· ζητεί από τις αναπτυσσόμενες χώρες να διενεργούν υποχρεωτικές εκτιμήσεις αντικτύπου στα ανθρώπινα δικαιώματα πριν από κάθε νέα δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς και να δημοσιοποιούν τα ευρήματά τους· τονίζει την ανάγκη να διασφαλίζεται ότι η νομοθεσία που διέπει τη χορήγηση αδειών περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με την ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεση· συνιστά τη διεύρυνση των προτύπων της πρωτοβουλίας για τη διαφάνεια των εξορυκτικών βιομηχανιών (ΠΔΕΒ) ώστε να περικλείουν την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων των τοπικών και αυτοχθόνων κοινοτήτων·

[...]

24. καλεί όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ και των κρατών μελών της, να εξασφαλίσουν ότι οι πολιτικές στρατηγικές τους σέβονται πλήρως τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών και των αγροτικών κοινοτήτων, ούτως ώστε να είναι πάντα εξασφαλισμένη η συμμόρφωση με τα δικαιώματα αυτά τόσο κατά τη δημιουργία όσο και κατά την επέκταση των προστατευόμενων περιοχών και σε σχέση με προϋπάρχουσες προστατευόμενες περιοχές των οποίων η δημιουργία είχε προηγουμένως οδηγήσει στην εκδίωξη και τον αποκλεισμό των αυτοχθόνων πληθυσμών και των αγροτικών κοινοτήτων ή στη δυσανάλογη περιστολή των δικαιωμάτων τους·

[...]

28. εκφράζει την ικανοποίησή του σχετικά με την ανακοίνωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, του 2016, ότι η αρπαγή γαιών και η καταστροφή του περιβάλλοντος οφείλονται στις πολλές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μπορούν στο εξής να επισπεύδουν την απαγγελία κατηγοριών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας·

29. εξακολουθεί να εκφράζει την ανησυχία του για την κατάσταση σε σχέση με την αρπαγή γης που οφείλεται σε πρακτικές διαφθοράς από επιχειρήσεις, αλλοδαπούς επενδυτές, εθνικούς και διεθνείς κρατικούς παράγοντες, αξιωματούχους και αρχές· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να δώσουν, στο πλαίσιο των προγραμμάτων τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μεγαλύτερη έμφαση στο ζήτημα της αρπαγής γαιών·

[...]

34. καλεί την ΕΕ και όλα τα κράτη μέλη της να ζητούν τη δημοσιοποίηση των υποθέσεων απόκτησης γης στις οποίες εμπλέκονται εταιρείες που εδρεύουν στην ΕΕ και δρώντες ή χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ αναπτυξιακά έργα προκειμένου να ενισχύσουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία για αυτές τις υποθέσεις· καλεί την ΕΕ να παρακολουθεί την απαραίτητη ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεση των αυτοχθόνων κοινοτήτων, προκειμένου να αυξηθεί η διαφάνεια και η λογοδοσία των μελλοντικών αποκτήσεων γης, ζητώντας από τις αντιπροσωπείες και τις πρεσβείες της ΕΕ να το πράττουν και δίνοντάς τους τη δυνατότητα να το πράττουν, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες ΜΚΟ· καλεί την ΕΕ να είναι ιδιαίτερα προσεκτική σε σχέση με έργα που στηρίζονται από διεθνείς και ευρωπαϊκούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ώστε να διασφαλίσει ότι η χρηματοδότηση αυτή δεν ενέχει ούτε συμβάλλει στην παραβίαση των ανθρωπίνων και των περιβαλλοντικών δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών·

[...]

37. καλεί όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων της ΕΕ και των κρατών μελών της, να δώσουν τη δυνατότητα στις αυτόχθονες κοινότητες να επιδιώξουν την οικονομική ανάπτυξη σύμφωνα με τις παγκόσμιες πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος· ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να προωθήσουν και να στηρίξουν τις οργανώσεις αυτοχθόνων πληθυσμών με ατζέντα κοινωνικής ανάπτυξης που περιλαμβάνει τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη νομικού και θεσμικού πλαισίου για την οριοθέτηση και την απόκτηση τίτλων κατοχής γης των αυτοχθόνων εδαφών· επισημαίνει ότι η αναγνώριση και η επισημοποίηση των εδαφών των αυτοχθόνων πληθυσμών και η ενίσχυση της εξουσίας των αρχών των αυτοχθόνων πληθυσμών και των μελών κοινοτήτων θα διασφάλιζαν τη βιωσιμότητα και την κοινωνική λογοδοσία και θα συνέβαλαν στην επίλυση των εδαφικών διαφορών και συγκρούσεων εντός του οικείου κράτους·

[...]

39. καλεί όλα τα κράτη να σέβονται, να προστατεύουν και να στηρίζουν τα δικαιώματα εγγείου ιδιοκτησίας των μικροϊδιοκτητών, καθώς και τα δικαιώματα των ατόμων σε άλλους πόρους, όπως το νερό, τα δάση, η κτηνοτροφία και η αλιεία· αναγνωρίζει ότι οι μεροληπτικές απαλλοτριώσεις γης και οι αναγκαστικές εξώσεις, που πλήττουν δυσμενώς τους πληθυσμούς στις αναπτυσσόμενες χώρες, ενδέχεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στον βιοπορισμό τους και να υποβαθμίσουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη ζωή, στη διατροφή, στη στέγη, στην υγεία και στην ιδιοκτησία

[...]

45. καλεί την ΕΕ να δημιουργήσει μηχανισμό καταγγελιών, σύμφωνα με τη σύσταση 2013/396/ΕΕ της Επιτροπής της 11ης Ιουνίου 2013 ( 1 ), τον οποίο οι αυτόχθονες πληθυσμοί και οι τοπικές κοινότητες θα μπορούν να χρησιμοποιούν για να υποβάλλουν καταγγελίες σχετικά με παραβιάσεις και καταπατήσεις των δικαιωμάτων τους από επιχειρηματικές δραστηριότητες με έδρα την ΕΕ, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία έλαβαν χώρα οι παραβιάσεις και καταπατήσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα θύματα έχουν αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη, καθώς και σε τεχνική και νομική βοήθεια· καλεί όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών και της ΕΕ, να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις για τη θέσπιση ενός νομικά δεσμευτικού, διεθνούς μέσου για τα ανθρώπινα δικαιώματα για τις διεθνικές επιχειρήσεις και άλλες εταιρείες με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω της ενεργού συμμετοχής στην ανοικτή διακυβερνητική ομάδα εργασίας του ΟΗΕ·

[...]

47. υπενθυμίζει την ευθύνη των εταιρειών να διασφαλίζουν το δικαίωμα των αυτοχθόνων πληθυσμών στην ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει διαβούλευση, όταν σχέδια, έργα ή δραστηριότητες πραγματοποιούνται στα εδάφη τους, και την ενσωμάτωση και επακόλουθη εφαρμογή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στις πολιτικές τους·

[...]

50. υπογραμμίζει τον ουσιαστικό ρόλο των αυτοχθόνων πληθυσμών στην προστασία του περιβάλλοντος, χάρη στον τρόπο ζωής και τα μοντέλα ανάπτυξής τους·

[...]

53. τονίζει τη μεγάλη σημασία των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) όσον αφορά τους αυτόχθονες πληθυσμούς, ιδίως τον ΣΒΑ 2 (μηδενική πείνα), τον ΣΒΑ 4.5 (πρόσβαση στην εκπαίδευση) και τον ΣΒΑ 5 (ισότητα μεταξύ των φύλων)· επαναλαμβάνει ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί ανά τον κόσμο υποφέρουν δυσανάλογα εξαιτίας παραβιάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων, εγκληματικών ενεργειών, ρατσισμού, βίας, εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, προβλημάτων υγείας και υψηλών ποσοστών φτώχειας, καθώς αποτελούν το 15 % των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ενώ αντιπροσωπεύουν μόνο το 5 % του παγκόσμιου πληθυσμού· υπογραμμίζει ότι πρέπει να καθιερωθεί πλήρης και ενδελεχής προστασία για τους αυτόχθονες ηγέτες και τους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων που εκφράζονται κατά των αδικιών που αντιμετωπίζουν οι λαοί τους καθημερινά·

[...]

55. υπενθυμίζει ότι το 80% των δασών παγκοσμίως συνιστούν παραδοσιακή γη και εδάφη αυτοχθόνων πληθυσμών· τονίζει τον ζωτικό ρόλο των αυτοχθόνων πληθυσμών στη βιώσιμη διαχείριση φυσικών πόρων και στη διατήρηση της βιοποικιλότητας· υπενθυμίζει ότι το Σύμφωνο του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC) καλεί τα κράτη μέλη του να σεβαστούν τη γνώση και τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών ως θεματοφυλάκων για την εφαρμογή του προγράμματος REDD+· παροτρύνει τις χώρες εταίρους να υιοθετήσουν μέτρα για την αποτελεσματική εμπλοκή των αυτοχθόνων πληθυσμών στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και σε μέτρα μετριασμού·

[...]

57. υπενθυμίζει το δικαίωμα των κυβερνήσεων να θεσπίζουν ρυθμίσεις με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον· υπενθυμίζει επίσης ότι οι διεθνείς επενδυτικές συμφωνίες πρέπει να συμμορφώνονται με το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των διατάξεων για τους αυτόχθονες πληθυσμούς, και ζητεί μεγαλύτερη διαφάνεια σε αυτόν τον τομέα, ιδίως θεσπίζοντας επαρκείς διαδικασίες και μηχανισμούς διαβούλευσης σε συνεργασία με τους αυτόχθονες πληθυσμούς· καλεί τους οργανισμούς αναπτυξιακής χρηματοδότησης που χρηματοδοτούν επενδύσεις να ενισχύσουν τις διασφαλίσεις τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ώστε να διασφαλίσουν ότι η εκμετάλλευση της γης και των πόρων σε αναπτυσσόμενες χώρες δεν οδηγεί σε παραβιάσεις ή καταπατήσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, ιδίως όσον αφορά τους αυτόχθονες πληθυσμούς·[...]

[...]

60. καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να στηρίξουν τις προσπάθειες των αυτοχθόνων πληθυσμών και των τοπικών κοινοτήτων για την ανάπτυξη των δικών τους επιχειρηματικών μοντέλων και μοντέλων διαχείρισης της γης·

[...]

70. καλεί την ΕΕ να διασφαλίσει ότι όλα τα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ αναπτυξιακά έργα που υλοποιούνται στις γαίες των αυτοχθόνων συμμορφώνονται αυστηρά με τις αρχές της ελεύθερης, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεσης, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, προκειμένου να αποφευχθεί η αρνητική επίδραση στον βιοπορισμό και τον πολιτισμό των αυτοχθόνων λαών·

[...]

79. υπενθυμίζει τη δέσμευση της ΕΕ να ακολουθεί μια προσέγγιση ως προς την ανάπτυξη βασιζόμενη στα δικαιώματα, που περιλαμβάνει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών, όπως ορίζονται στη UNDRIP, και επισημαίνει ιδιαιτέρως τις αρχές της λογοδοσίας, της συμμετοχής και της μη εισαγωγής διακρίσεων· ενθαρρύνει ένθερμα την ΕΕ να συνεχίσει να εργάζεται για την υλοποίηση αυτής της βασιζόμενης στα δικαιώματα προσέγγισης σε όλες τις αναπτυξιακές δραστηριότητες και να θεσπίσει μια επιχειρησιακή ομάδα με τα κράτη μέλη για αυτόν τον σκοπό· ζητεί την επικαιροποίηση του αντίστοιχου σχεδίου εφαρμογής με σαφή χρονοδιαγράμματα και δείκτες για τη μέτρηση της προόδου·

Δηλαδή :

• Η UNDRIP αναγνωρίζει τα συλλογικά (δήμοι) και ατομικά (δημότες) δικαιώματα και ειδικότερα τα δικαιώματά τους στη γη, στα περιουσιακά στοιχεία, στους φυσικούς πόρους, στα εδάφη, στον πολιτισμό, στην ταυτότητα και στη γλώσσα τους, στην εργασία, στην υγεία, στην εκπαίδευση και στην επιλογή να αποφασίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και την οικονομική τους ανάπτυξη.

• Το Ελληνικό κράτος, οφείλει πλήρη αναγνώριση, προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων των Δήμων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στη γη, τα εδάφη και τους πόρους τους.

• Το Ελληνικό κράτος, είναι υπεύθυνο για τη διασφάλιση της προστασίας, της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των υπερασπιστών των περιβαλλοντικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

• Το Ελληνικό κράτος, οφείλει να διασφαλίζει ότι, η νομοθεσία που διέπει τη χορήγηση αδειών περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με την ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεση ώστε να περικλείουν την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων των τοπικών και αυτοχθόνων κοινοτήτων.

• Το Ελληνικό κράτος οφείλει να στηρίζει τις προσπάθειες των αυτοχθόνων πληθυσμών και των τοπικών κοινοτήτων για την ανάπτυξη των δικών τους επιχειρηματικών μοντέλων και μοντέλων διαχείρισης της γης.

• Το Ελληνικό κράτος, πρέπει να διαβουλεύεται καλόπιστα με τους δήμους, προκειμένου να αποκτούν την ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεσή τους για έργα.

• Όλες οι πολιτικές για την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και το εμπόριο, οφείλουν να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των Δήμων, να αναγνωρίσουν νόμιμα και να αποδεχθούν την εδαφική αυτονομία και την αυτοδιάθεση των Δήμων, οι οποίες συνεπάγονται το δικαίωμά τους να κατέχουν, να χρησιμοποιούν, να αναπτύσσουν και να ελέγχουν τη γη, τα εδάφη, τα ύδατα, τα παράκτια ύδατά τους και άλλους πόρους που έχουν στην κατοχή τους λόγω παραδοσιακής ιδιοκτησίας ή άλλης παραδοσιακής κατοχής ή χρήσης, καθώς και εκείνα που έχουν αποκτήσει με άλλους τρόπους

• Η ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται βάσει δεικτών για τη μεγέθυνση, αλλά ότι θα πρέπει να λαμβάνεται κατά προτεραιότητα υπόψη η μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων·

• Η αρπαγή γαιών από ιδιωτικές εταιρείες συνήθως συνοδεύεται από την παρουσία ιδιωτικών δυνάμεων ασφάλειας ή στρατιωτικών δυνάμεων, γεγονός που οδηγεί, μεταξύ άλλων, στην αύξηση της άμεσης και έμμεσης βίας.

• Οι αρπαγές γαιών μπορούν να πραγματοποιούνται επίσης από κυβερνήσεις.

• Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκφράζει την ανησυχία για την κατάσταση σε σχέση με την αρπαγή γης που οφείλεται σε πρακτικές διαφθοράς από επιχειρήσεις, αλλοδαπούς επενδυτές, εθνικούς και διεθνείς κρατικούς παράγοντες, αξιωματούχους και αρχές.

• Οι εταιρείες έχουν υποχρέωση να διασφαλίζουν το δικαίωμα των αυτοχθόνων πληθυσμών στην ελεύθερη, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει διαβούλευση, όταν σχέδια, έργα ή δραστηριότητες πραγματοποιούνται στα εδάφη τους, και την ενσωμάτωση και επακόλουθη εφαρμογή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στις πολιτικές τους.

• Οι Δήμοι και οι κοινότητες έχουν ουσιαστικό ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος, χάρη στον τρόπο ζωής και τα μοντέλα ανάπτυξής τους·

• Οι διεθνείς επενδυτικές συμφωνίες πρέπει να συμμορφώνονται με το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

• Οι οργανισμοί αναπτυξιακής χρηματοδότησης που χρηματοδοτούν επενδύσεις οφείλουν να ενισχύσουν τις διασφαλίσεις τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ώστε να διασφαλίσουν ότι η εκμετάλλευση της γης και των πόρων σε αναπτυσσόμενες χώρες δεν οδηγεί σε παραβιάσεις ή καταπατήσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, ιδίως όσον αφορά τους αυτόχθονες πληθυσμούς.

• Όλα τα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ αναπτυξιακά έργα που υλοποιούνται στις γαίες των αυτοχθόνων πρέπει να συμμορφώνονται αυστηρά με τις αρχές της ελεύθερης, εκ των προτέρων και εν επιγνώσει συναίνεσης.

Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Αιτιολογική έκθεση

B. Γενικές παρατηρήσεις

Σκοπός του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι να αντισταθμίσει την έλλειψη κοινών ευρωπαϊκών προτύπων για τον υπολογισμό και την προστασία των δικαιωμάτων των τοπικών αρχών, οι οποίες βρίσκονται πλησιέστερα στον πολίτη και του παρέχουν τη δυνατότητα να συμμετέχει αποτελεσματικά στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το καθημερινό του περιβάλλον.

Ο Χάρτης υποχρεώνει τα Μέρη να εφαρμόζουν θεμελιώδεις κανόνες που διασφαλίζουν την πολιτική, διοικητική και οικονομική ανεξαρτησία των τοπικών αρχών. Πρόκειται επομένως για μια έκφραση, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, της πολιτικής βούλησης να δοθεί περιεχόμενο, σε όλα τα επίπεδα της τοπικής διοίκησης, στις αρχές τις οποίες υποστηρίζει από την ίδρυσή του το Συμβούλιο της Ευρώπης, σκοπός του οποίου είναι να διατηρεί τη δημοκρατική συνείδηση της Ευρώπης και να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του ανθρώπου με την πιο ευρεία έννοια. Ο Χάρτης ενσαρκώνει μάλιστα την ιδέα ότι ο βαθμός αυτονομίας, την οποία διαθέτουν οι τοπικές αρχές, μπορεί να θεωρείται η λυδία λίθος μιας πραγματικής δημοκρατίας.

Γ. Σχολιασμός των διατάξεων του Χάρτη

Άρθρο 3

[...]

Η φράση «υπ’ ευθύνη τους» υπογραμμίζει ότι οι τοπικές αρχές δεν πρέπει να περιορίζονται στον ρόλο των απλών οργάνων ανώτερων αρχών.

[...]

Ο περιορισμός των τοπικών αρχών σε ζητήματα που δεν έχουν ευρύτερες επιπτώσεις θα ενείχε τον κίνδυνο να βρεθούν οι τοπικές αρχές να διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο. Αντίθετα, έχει γίνει δεκτό ότι οι χώρες επιθυμούν να διατηρήσουν για την κεντρική κυβέρνηση ορισμένα καθήκοντα όπως η εθνική άμυνα. Σκοπός του Χάρτη είναι να διαθέτουν οι τοπικές αρχές ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων οι οποίες θα μπορούν να ασκούνται σε τοπικό επίπεδο.

Δηλαδή :

• Ο Ευρωπαϊκός χάρτης Τοπικής Αυτοδιοίκησης βασίζεται στην ανάγκη ο πολίτης να συμμετέχει αποτελεσματικά στη λήψη αποφάσεων. Οποιοδήποτε περιορισμός στην αποτελεσματική συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων αντιτίθεται στο πνεύμα του χάρτη.

• Ο Χάρτης υποχρεώνει τα Μέρη να εφαρμόζουν θεμελιώδεις κανόνες που διασφαλίζουν την πολιτική, διοικητική και οικονομική ανεξαρτησία των τοπικών αρχών.

Πρόσθετο Πρωτόκολλο του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτοδιοίκησης για το δικαίωμα συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής

Ουτρέχτη, 16.XI.2009

[...]

Εκτιμώντας ότι το δικαίωμα συμμετοχής στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων συγκαταλέγεται μεταξύ των δημοκρατικών αρχών τις οποίες συμμερίζονται όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης·

[...]

Άρθρο 1 – Δικαίωμα συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής

1. Τα κράτη μέρη διασφαλίζουν σε κάθε υποκείμενο στη δικαιοδοσία τους άτομο το δικαίωμα συμμετοχής στις υποθέσεις των τοπικών αρχών.

2. Το δικαίωμα συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής υποδηλώνει το δικαίωμα επιδίωξης καθορισμού ή επηρεασμού της άσκησης των αρμοδιοτήτων της τοπικής αρχής.

5.1. Κάθε διατύπωση, όρος ή περιορισμός στην άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής πρέπει να προβλέπεται από τον νόμο και να συνάδει με τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις του Μέρους.

5.3. Κάθε άλλη διατύπωση, όρος ή περιορισμός πρέπει να είναι αναγκαίος για τη λειτουργία ενός πραγματικά δημοκρατικού πολιτικού καθεστώτος, τη διατήρηση της δημόσιας ασφάλειας σε μια δημοκρατική κοινωνία ή την τήρηση, από το Μέρος, των απαιτήσεων ως προς τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις του

Άρθρο 2 – Μέτρα εφαρμογής του δικαιώματος συμμετοχής

1. Τα Μέρη λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να καταστεί δυνατή η πραγματική άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής.

2. Τα μέτρα αυτά σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής πρέπει να προβλέπουν:

1. την εξουσιοδότηση των τοπικών αρχών να καθιστούν εφικτή, να προάγουν και να διευκολύνουν την άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής που ορίζεται στο παρόν Πρωτόκολλο·

2. την πραγματική θέσπιση:

   α. διαδικασιών συμμετοχής των κατοίκων, όπως διαδικασίες διαβούλευσης, τοπικά δημοψηφίσματα και αναφορές, και, όταν η τοπική αρχή καλύπτει πυκνοκατοικημένη περιοχή ή/και πολύ μεγάλη γεωγραφική έκταση, μέτρα που θα παρακινούν τους κατοίκους να συμμετέχουν σε κοντινό σε αυτούς επίπεδο·

   β. διαδικασιών σχετικά με την πρόσβαση, σύμφωνα με τη συνταγματική τάξη και τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις του Μέρους, σε δημόσια έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή των τοπικών αρχών·

   γ. μέτρων για την εκπλήρωση των αναγκών των κατηγοριών ατόμων που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα εμπόδια στη συμμετοχή·

   δ. μηχανισμών και διαδικασιών για την επεξεργασία και την απάντηση στις καταγγελίες και τις υποδείξεις σχετικά με τη λειτουργία των τοπικών αρχών και των τοπικών δημοσίων υπηρεσιών·

3. την ενθάρρυνση της χρήσης των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών με σκοπό την προαγωγή και την άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής που ορίζεται στο παρόν Πρωτόκολλο.

3. Οι εν λόγω διαδικασίες, μέτρα και μηχανισμοί μπορεί να προβλέπουν διαφορετικούς όρους για διαφορετικές κατηγορίες τοπικών αρχών, λαμβανομένων υπόψη των αρμοδιοτήτων και του μεγέθους τους.

4. Κατά τη διαδικασία σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων σχετικά με τα προς υιοθέτηση μέτρα προκειμένου να καταστεί δυνατή η πραγματική άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής στις υποθέσεις τοπικής αρχής, θα πρέπει να διεξάγονται διαβουλεύσεις με τις τοπικές αρχές στο μέτρο του δυνατού, έγκαιρα και με τον προσήκοντα τρόπο.

Δηλαδή :

• Οι δημότες ενός Δήμου, έχουν το δικαίωμα συμμετοχής καθοριστικά στα κοινά.

• Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα συμμετοχής πρέπει να είναι σύμφωνος με τις διεθνείς συμβάσεις.

• Κάθε άλλη διατύπωση, όρος ή περιορισμός πρέπει να είναι αναγκαίος για τη λειτουργία ενός πραγματικά δημοκρατικού πολιτικού καθεστώτος

• Οι δημότες ενός δήμου έχουν το δικαίωμα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων για θέματα που τους αφορούν.

Σύνταγμα της Ελλάδος (ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Άρθρο 1 - Μορφή του πολιτεύματος

2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Άρθρο 2 - Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας

1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

2. H Eλλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών.

Άρθρο 5 - Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία

1. Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

Άρθρο 24 - Προστασία του περιβάλλοντος

1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας.

Άρθρο 25 - Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων

1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους.Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

Άρθρο 28 - Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί

1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.

Άρθρο 52 - Ελεύθερη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης

H ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.

Άρθρο 87 - Ανεξαρτησία των δικαστών

2. Oι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.

Άρθρο 93 - Διακρίσεις των Δικαστηρίων

4. Tα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα.

Άρθρο 101 - Διοικητική αποκέντρωση

1. H διoίκηση τoυ Kράτoυς oργανώνεται σύμφωνα με τo απoκεντρωτικό σύστημα.

2. H διoικητική διαίρεση της Xώρας διαμoρφώνεται με βάση τις γεωoικoνoμικές, κoινωνικές και συγκoινωνιακές συνθήκες.

**3. Τα περιφερειακά όργανα του Κράτους έχουν γενική αποφασιστική αρμοδιότητα για τις υποθέσεις της περιφέρειάς τους. Τα κεντρικά όργανα του Κράτους, εκτός από ειδικές αρμοδιότητες, έχουν τη γενική κατεύθυνση, το συντονισμό και τον έλεγχο νομιμότητας των πράξεων των περιφερειακών οργάνων, όπως νόμος ορίζει.

***4. Ο κοινός νομοθέτης και η Διοίκηση, όταν δρουν κανονιστικά, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών και ορεινών περιοχών, μεριμνώντας για την ανάπτυξή τους.

Άρθρο 102 - Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης

1. Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού. Υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας για τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων.

2. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως νόμος ορίζει.

4. Το Κράτος ασκεί στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης εποπτεία που συνίσταται αποκλειστικά σε έλεγχο νομιμότητας και δεν επιτρέπεται να εμποδίζει την πρωτοβουλία και την ελεύθερη δράση τους. ...

Άρθρο 103 - Δημόσιοι υπάλληλοι

1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο.

Άρθρο 106 - Κράτος και εθνική οικονομία

2 Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.

Άρθρο 111: (Συντακτικές Πράξεις & Ψηφίσματα)

1. Kάθε διάταξη νόμου ή διοικητικής πράξης με κανονιστικό χαρακτήρα, που είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα, καταργείται από την έναρξη της ισχύος του.

Άρθρο 120 - Ακροτελεύτια διάταξη

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Δηλαδή :

• Τα δικαιώματα των πολιτών στη διαμόρφωση πολιτικής, κατοχυρώνονται από τα άρθρα 1, 2, 5, 24, 25 και 52.

• Το άρθρο 28 ξεκαθαρίζει ότι το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και η Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου

• Σύμφωνα με τα άρθρα 101 και 102 οι Δήμοι είναι τα αρμόδια αποκεντρωμένα όργανα με αποφασιστική αρμοδιότητα για τις υποθέσεις της περιφέρειάς τους.

• Κάθε νόμος, διάταξη, απόφαση κλπ που δεν σέβεται τα δικαιώματα των Δήμων και των δημοτών, όπως αυτά προκύπτουν από το σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις, είναι αντισυνταγματική και καταργείται αυτομάτως (άρθρο 111).

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι (νομοθέτες, υπουργοί, επιτροπές αδειοδότησης κλπ.) οφείλουν να εφαρμόζουν μόνο τους νόμους και τις αποφάσεις που είναι σύμφωνες με το σύνταγμα (άρθρο 103, 120).

• Οι δικαστές οφείλουν να αποφασίζουν ανεξάρτητα και υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα (άρθρα 87, 93, 103, 120).

• Οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίων, ΣΤΕ, επιτροπών κλπ που παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών είναι αντισυνταγματική και αυτομάτως άκυρη.

Κώδικας Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων ΝΠΔΔ

(Νόμος 3528/2007 – ΦΕΚ 26 Α / 09-02-2007)

Άρθρο 19 - Ορκωμοσία Ανάληψη υπηρεσίας

1.Ο όρκος δίνεται ενώπιον του οργάνου που έχει εκδώσει την πράξη διορισμού ή του οργάνου που ορίζεται στο έγγραφο της κοινοποίησης. Ο όρκος έχει ως εξής: «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντα μου.»

Άρθρο 24 - Πίστη στο Σύνταγμα

Ο υπάλληλος είναι εκτελεστής της θέλησης του Κράτους, υπηρετεί μόνο το Λαό και οφείλει πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία.

Άρθρο 25 - Νομιμότητα υπηρεσιακών ενεργειών

1. Ο υπάλληλος είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων του και τη νομιμότητα των υπηρεσιακών του ενεργειών.

2. Ο υπάλληλος οφείλει να υπακούει στις διαταγές των προϊσταμένων του. Όταν όμως εκτελεί διαταγή, την οποία θεωρεί παράνομη, οφείλει, πριν την εκτέλεση, να αναφέρει εγγράφως την αντίθετη γνώμη του και να εκτελέσει τη διαταγή χωρίς υπαίτια καθυστέρηση. Η διαταγή δεν προσκτάται νομιμότητα εκ του ότι ο υπάλληλος οφείλει να υπακούσει σε αυτήν.

3. Αν η διαταγή είναι προδήλως αντισυνταγματική ή παράνομη, ο υπάλληλος οφείλει να μην την εκτελέσει και να το αναφέρει χωρίς αναβολή……

Άρθρο 38 - Αστική ευθύνη

1.Ο υπάλληλος ευθύνεται έναντι του Δημοσίου για κάθε ζημιά την οποία προξένησε σε αυτό από δόλο ή βαρεία αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο υπάλληλος ευθύνεται επίσης για την αποζημίωση την οποία κατέβαλε το Δημόσιο σε τρίτους για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, εφόσον οφείλονται σε δόλο ή βαρεία αμέλεια. Ο υπάλληλος δεν ευθύνεται έναντι των τρίτων για τις ανωτέρω πράξεις ή παραλείψεις του.

2.Σε περίπτωση δόλου του υπαλλήλου, αυτός παραπέμπεται υποχρεωτικώς στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Σε περίπτωση βαρείας αμέλειας, αν ο υπάλληλος παραπεμφθεί, το Ελεγκτικό Συνέδριο, εκτιμώντας τις ειδικές περιστάσεις, μπορεί να καταλογίσει σε αυτόν μέρος μόνο της ζημιάς που επήλθε στο Δημόσιο ή της αποζημίωσης που το τελευταίο υποχρεώθηκε να καταβάλει.

3.Αν περισσότεροι υπάλληλοι προξένησαν από κοινού ζημιά στο Δημόσιο, ευθύνονται εις ολόκληρον κατά τις διατάξεις του Αστικού Δικαίου.

4.Η αξίωση του Δημοσίου κατά υπαλλήλων του για αποζημίωση στις περιπτώσεις της παρ. 1 παραγράφεται σε πέντε (5) έτη. Στην περίπτωση του πρώτου εδαφίου της παρ. 1, η πενταετία αρχίζει αφότου το αρμόδιο όργανο για την υποβολή της αίτησης καταλογισμού έλαβε γνώση της ζημιάς και του λόγου αυτής, και στην περίπτωση του δεύτερου εδαφίου, αφότου το Δημόσιο κατέβαλε την αποζημίωση.

5.Η αστική ευθύνη των δημόσιων υπολόγων και των διατακτών διέπεται από τις ειδικές γι’ αυτούς διατάξεις.

6.Ειδικές διατάξεις για την προσωπική αστική ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων έναντι των τρίτων διατηρούνται σε ισχύ.

Δηλαδή :

• Οι δικαστές και κάθε είδους δημόσιοι υπάλληλοι που αδιαφορούν για τη βούληση των πολιτών, δεν αναγνωρίζουν τα δικαιώματα όπως αυτά ορίζονται στο σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις και πράττουν χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών (πχ. Εκχώρηση άδειας εγκατάστασης αιολικών χωρίς τη συναίνεση του Δήμου), φέρουν πλήρη αστική ευθύνη για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει.

Κώδικας Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

Νόμος 4620/2019 – ΦΕΚ Α 96/11-06-2019

Άρθρο 38. - Υποχρέωση για την ανακοίνωση αξιόποινης πράξης.

1. Οι ανακριτικοί υπάλληλοι οφείλουν να ανακοινώσουν χωρίς χρονοτριβή στον αρμόδιο εισαγγελέα οτιδήποτε πληροφορούνται με κάθε τρόπο για αξιόποινη πράξη που διώκεται αυτεπαγγέλτως.

2. Οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς και εκείνοι στους οποίους ανατέθηκε προσωρινά δημόσια υπηρεσία, έχουν την ίδια υποχρέωση για τις αξιόποινες πράξεις της παρ. 1, αν πληροφορήθηκαν γι’ αυτές κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

3. Η ανακοίνωση γίνεται γραπτώς και πρέπει να περιέχει όλα τα στοιχεία που υπάρχουν και αφορούν την αξιόποινη πράξη, τους δράστες και τις αποδείξεις.

Δηλαδή :

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται στις επιτροπές που δίνουν τις άδειες εγκατάστασης αιολικών πάρκων ή σε άλλες υπηρεσίες, έχουν υποχρέωση να καταγγείλουν κάθε περίπτωση εκχώρησης άδειας εγκατάστασης αιολικών, χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών του αντίστοιχου δήμου.

Πειθαρχικό Δίκαιο Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.

(Νόμος 4057/2012 - ΦΕΚ Α 54 /14-03-2012)

Άρθρο 106 - Πειθαρχικό παράπτωμα

Το πειθαρχικό παράπτωμα συντελείται με υπαίτια πράξη ή παράλειψη του υπαλλήλου που μπορεί να του καταλογισθεί

Άρθρο 107 - Απαρίθμηση πειθαρχικών παραπτωμάτων

1.Πειθαρχικά παραπτώματα είναι:

α) πράξεις με τις οποίες εκδηλώνεται άρνηση αναγνώρισης του Συντάγματος ή έλλειψη αφοσίωσης στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία,

β) κάθε παράβαση υπαλληλικού καθήκοντος που προσδιορίζεται από τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν στον υπάλληλο οι κείμενες διατάξεις, εντολές και οδηγίες. Το υπαλληλικό καθήκον σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλει στον υπάλληλο πράξη ή παράλειψη που να αντίκειται προς τις διατάξεις του Συντάγματος και των νόμων, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 25 του παρόντος,

γ) η παράβαση καθήκοντος κατά τον Ποινικό Κώδικα ή άλλους ειδικούς ποινικούς νόμους,

ια) η παραβίαση των υποχρεώσεων του άρθρου 27 του παρόντος, καθώς και η αδικαιολόγητη προτίμηση νεότερων υποθέσεων με παραμέληση παλαιότερων,

ιβ) η άρνηση παροχής πληροφόρησης στους πολίτες και τις αρχές,

ιγ) η μη έγκαιρη απάντηση σε αιτήσεις και αναφορές πολιτών σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις,

κ) η άρνηση ή παρέλκυση εκτέλεσης υπηρεσίας,

κστ) η απλή απείθεια,

κη) η αμέλεια ή ατελής εκπλήρωση του υπηρεσιακού καθήκοντος.

Δηλαδή :

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται στις επιτροπές που δίνουν τις άδειες εγκατάστασης αιολικών πάρκων ή σε άλλες υπηρεσίες, έχουν υποχρέωση να καταγγείλουν κάθε περίπτωση εκχώρησης άδειας εγκατάστασης αιολικών, χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών του αντίστοιχου δήμου.

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν καταγγέλλουν τις παράνομες αυτές πράξεις, διαπράττουν πειθαρχικό αδίκημα.

Ποινικός Κώδικας

(Νόμος 4619/2019 - ΦΕΚ 95 Α / 11-06-2019)

Άρθρο 14 - Έννοια της αξιόποινης πράξης

1. Έγκλημα είναι πράξη άδικη και καταλογιστή σε εκείνον που την τέλεσε, η οποία τιμωρείται από τον νόμο.

2. Στις διατάξεις των ποινικών νόμων ο όρος «πράξη» περιλαμβάνει και τις παραλείψεις.

Άρθρο 15 - Έγκλημα που τελείται με παράλειψη

1. Όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβεί σε ενέργεια για την αποτροπή του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση πηγάζει από νόμο, σύμβαση ή προηγούμενη επικίνδυνη ενέργεια του υπαιτίου.

Άρθρο 134 - Εσχάτη Προδοσία

2. Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου:

α) επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.

Άρθρο 259 - Παράβαση καθήκοντος

Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη.

Δηλαδή :

• Οι δικαστές και οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται στις επιτροπές που δίνουν τις άδειες εγκατάστασης αιολικών πάρκων ή και σε άλλες υπηρεσίες που εγκρίνουν, ελέγχουν, ή με οποιαδήποτε άλλη ενέργειά τους επιτρέπουν ή και επιβάλλουν την εγκατάσταση αιολικών πάρκων χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών του αντίστοιχου δήμου, καταλύουν τα δικαιώματα των δημοτών όπως αυτά προκύπτουν από το σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις και διαπράττουν Εσχάτη Προδοσία.

• Εσχάτη Προδοσία διαπράττει και ο δημόσιος υπάλληλος που ενώ γνωρίζει τις παραπάνω ενέργειες, δεν τις καταγγέλλει.

Με δύο λόγια

• Σύμφωνα με τις Διεθνείς Συμβάσεις και το Σύνταγμα της Ελλάδος, οι πολίτες ενός Δήμου, έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, το οποίο είναι απαραβίαστο σε κάθε περίπτωση.

• Η Πολιτεία, σχεδιάζοντας την αναπτυξιακή και επενδυτική της πολιτική, οφείλει να έχει την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών του Δήμου, σε κάθε θέμα που αφορά το Δήμο.

• Οποιαδήποτε απόφαση, νόμος κλπ εκδοθεί που δεν αναγνωρίζει την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών του Δήμου, είναι αυτομάτως άκυρη.

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι που εκδίδουν άδειες εγκατάστασης αιολικών πάρκων χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των πολιτών, καταλύουν το σύνταγμα και διαπράττουν εσχάτη προδοσία. Καταλύουν τη λαϊκή κυριαρχία και επομένως το πολίτευμα.

• Το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλη υπηρεσία και δημόσιο υπάλληλο (πχ Δικαστές), που αναγνωρίζει και εφαρμόζει τέτοιου είδους νόμους, άδειες, αποφάσεις κλπ.

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι αυτοί, φέρουν πλήρη ποινική και αστική ευθύνη για τις ενέργειές τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του συντάγματος, θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

Το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελείται από τους νόμιμα εκλεγμένους αντιπροσώπους των πολιτών, στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Αυτό σημαίνει ότι οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αποτελούν την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και σύμφωνα με τα άρθρα 101 και 102 του συντάγματος οι Δήμοι είναι τα αρμόδια αποκεντρωμένα όργανα με αποφασιστική αρμοδιότητα για τις υποθέσεις της περιφέρειάς τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 24 του συντάγματος οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν το περιβάλλον από οτιδήποτε θεωρούν βλαβερό για αυτό.

Σύμφωνα με το άρθρο 25 του συντάγματος το Κράτος οφείλει όχι μόνο να σεβαστεί αλλά και να εγγυηθεί το δικαίωμά των πολιτών να προστατεύσουν το περιβάλλον.

Σύμφωνα με το άρθρο 52 του συντάγματος, η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση.

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος οφείλει να σεβαστεί την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και να διασφαλίσει την εφαρμογή της.

Δημοτικά Συμβούλια επί σειρά ετών έχουν αποφασίσει ότι η εγκατάσταση αιολικών πάρκων αποτελεί κίνδυνο για το περιβάλλον και αποφασίζουν αρνητικά για τη δημιουργία τους.

Τα άρθρα 25, 52 και 103 του Συντάγματος, υποχρεώνουν όλους τους λειτουργούς του κράτους να σεβαστούν το δικαίωμα των πολιτών να προστατέψουν το περιβάλλον και τις αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων για τη μη εγκατάσταση αιολικών πάρκων.

Σύμφωνα με τα άρθρα 19, 24 και 25 του νόμου 3528/2007, οι δημόσιοι υπάλληλοι της περιφέρειας, της αποκεντρωμένης, της ΡΑΕ, αλλά και κάθε άλλος δημόσιος υπάλληλος και λειτουργός της πολιτείας, είναι υποχρεωμένοι να σεβαστούν τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών.

Όταν οι παραπάνω δημόσιοι υπάλληλοι πράττουν αντίθετα με τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, παραβιάζουν το καθήκον τους, διαπράττουν πειθαρχικό παράπτωμα, οι πράξεις τους είναι αξιόποινες, και επειδή παραβιάζουν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, καταλύουν, αλλοιώνουν ή καταστούν έστω και πρόσκαιρα ανενεργό το Σύνταγμα, πράξη που συνιστά Εσχάτη Προδοσία.

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, έχουν καθήκον απέναντι στους πολίτες, αλλά και ευθύνη απέναντι στο νόμο (άρθρο 38 ΚΠΔ), να καταγγείλουν οποιονδήποτε με δράση ή παράληψη αδιαφορεί για την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και παραβιάζει το Σύνταγμα της Ελλάδος, είτε αυτός είναι κάποια εταιρία, ο Δήμαρχος, υπάλληλοι της περιφέρειας, της αποκεντρωμένης, της ΡΑΕ, ή και οποιοσδήποτε άλλος. Σε διαφορετική περίπτωση βαρύνονται με τις ίδιες κατηγορίες.

Ο συνηθισμένος αντίλογος

Ο αντίλογος που χρησιμοποιείται συνήθως, από τους υποστηριχτές των αιολικών πάρκων, τουλάχιστον σε νομικό επίπεδο έχει δύο σκέλη :

Α. Νόμος 3852/2010

Άρθρο 65 - Αρμοδιότητες του δημοτικού συμβουλίου

2. Το δημοτικό συμβούλιο εκφράζει τις θέσεις του σε θέματα τοπικού ενδιαφέροντος και γνωμοδοτεί όποτε δημόσιες Αρχές ή αρμόδια όργανα ζητούν τη γνώμη του.

Με βάση αυτό το άρθρο, όλοι οι υποστηρικτές των αιολικών πάρκων προβάλλουν το επιχείρημα ότι οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων είναι γνωμοδοτικές και όχι δεσμευτικές για την κεντρική κυβέρνηση.

Η διατύπωση αυτή είναι αντισυνταγματική γιατί έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 1, 5, 24, 28, 52, 101 και 102 του συντάγματος, παραβιάζει τα διεθνώς αναγνωρισμένα δικαιώματα των ανθρώπων και σύμφωνα με το άρθρο 111 του συντάγματος δεν ισχύει από την ψήφισή του.

Το άρθρο αυτό του νόμου 3852/2010 πρέπει να προσβληθεί στα δικαστήρια ως αντισυνταγματικό. Η κατάργηση ή αναδιατύπωση του άρθρου αυτού με τρόπο που να αναγνωρίζει το αυτεξούσιο των δήμων, αποτελεί λύση όχι μόνο στο θέμα των αιολικών πάρκων, αλλά και σε άλλα θέματα που υπάρχουν σήμερα ή θα εμφανιστούν στο μέλλον.

Β. Αποφάσεις 2499/2012 και 1421/2013 του ΣΤΕ

Στις δύο αυτές αποφάσεις βασίζονται οι περισσότερες άδειες για εγκατάσταση αιολικών πάρκων σε βουνά και δασικές εκτάσεις.

Μελετώντας το σκεπτικό των αποφάσεων, διαπιστώνει κανείς ότι διαχρονικά και βήμα βήμα, μέσα από μία σειρά νόμων και διατάξεων, δημιουργήθηκε το υπόβαθρο για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στα Ελληνικά βουνά.

Όποια αναφορά γίνεται σε διαβούλευση της Πολιτείας με τους κάθε μορφής ενδιαφερόμενους, γίνεται αποκλειστικά και μόνο με τη μορφή της γνωμοδότησης. Το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Δήμων και της ενημερωμένης συναίνεσης, αγνοείται παντελώς.

Αναφέρονται στις αποφάσεις αυτές όλοι οι νόμοι, αποφάσεις, οδηγίες της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, κλπ, ποτέ και πουθενά δεν κάνουν αναφορά στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Δήμων που κατοχυρώνουν οι διεθνείς συμβάσεις, ούτε αναγνωρίζουν το αυτεξούσιο των Δήμων που προκύπτει από τα άρθρα 101 και 102 του Συντάγματος. Αδιαφορούν βέβαια πλήρως για τη λαϊκή βούληση, όπως αυτή εκφράζεται απευθείας ή μέσω των Δημοτικών Συμβουλίων και κατοχυρώνεται στα άρθρα 1 και 52 του Συντάγματος.

Αναφέρουν πλήθος οδηγιών της ΕΕ, δεν λαμβάνουν πουθενά υπ' όψιν, την οδηγία ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Ιουλίου 2018 σχετικά με την παραβίαση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών.

Σήμερα, δέκα έτη μετά την έκδοση των αποφάσεων αυτών, υπάρχουν πλέον τεχνικά δεδομένα και πληροφορίες που να αντικρούουν το όφελος της συγκεκριμένης τεχνολογίας.

Οι σχετικοί νόμοι, αλλά και όλο το σκεπτικό των αποφάσεων αυτών του ΣΤΕ, προκειμένου να εμφανίσουν συνταγματικά ανεκτή την καταπάτηση των δασών και την αδιαφορία για τη θέση των δημοτικών συμβουλίων που αντιτίθενται στις ενέργειες αυτές, επικαλούνται την αρχή της αναλογικότητας.

Τι είναι η αρχή της αναλογικότητας :

Σύνταγμα

Άρθρο 25: (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων)

**1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

Σύμφωνα με αυτή την αρχή της αναλογικότητας, για να περιορίσω ένα συνταγματικό δικαίωμα, στην περίπτωσή μας την προστασία των δασών, τα μέτρα που θα πάρω :

• πρέπει να είναι κατάλληλα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού·

• πρέπει να είναι αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού·

• δεν πρέπει να επιβαρύνουν υπερβολικά σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο (αναλογικότητα υπό τη στενή έννοια).

Με βάση τα παραπάνω, όταν ο δικαστής επικαλείται την αρχή της αναλογικότητας σε μία απόφασή του προκειμένου να εμφανίσει συνταγματικά ανεκτό τον περιορισμό ενός δικαιώματος, θα πρέπει να έχει πρώτα συνταχθεί μία μελέτη, η οποία θα περιγράφει όλες τις εναλλακτικές για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και να αποδεικνύεται ότι για την περίπτωση που εξετάζουμε, τα αιολικά είναι κατάλληλα για την επίτευξη των στόχων, είναι αναγκαία και το όφελος που προκύπτει είναι μεγαλύτερο από τη ζημία που προκαλούν.

Με τα επιστημονικά και στατιστικά στοιχεία που σήμερα υπάρχουν μπορεί εύκολα να συνταχθεί μία μελέτη που να καταδεικνύει ότι τα αιολικά πάρκα δεν πληρούν τα παραπάνω κριτήρια.

Σαν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θα πω ότι με το ίδιο κόστος που εγκαθίστανται τα αιολικά πάρκα, θα μπορούσαν να εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά συστήματα σε όλες τις κατοικίες Ελλήνων και ο Έλληνας πολίτης να είναι ανεξάρτητος ενεργειακά, και να μην έχει κόστος ενέργειας.

Με ποια λογική υπερισχύει η εγκατάσταση αιολικών, όταν πληρώνει ο πολίτης το ρεύμα και μάλιστα σήμερα σε πολλαπλή τιμή από το παρελθόν, από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών που θα κάνουν όλους τους πολίτες ανεξάρτητους και αυτόνομους ενεργειακά ;

Οι δύο αποφάσεις αυτές του ΣΤΕ, πρέπει να προσβληθούν νομικά, με αγωγή κακοδικίας κατά των δικαστών που τις εκδώσαν.

Η δικογραφία αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από τεχνική μελέτη που να καταδεικνύει ότι με βάση την αρχή της αναλογικότητας τα αιολικά είναι παράλογη επιλογή.

Το κύριο επιχείρημα εναντίων των αποφάσεων αυτών θα πρέπει να είναι η παραβίαση του αυτεξούσιου των Δήμων όπως αυτό κατοχυρώνεται από τις διεθνείς συμβάσεις και το σύνταγμα και όποιο Ελληνικό δικαστήριο κληθεί να αποφασίσει, οφείλει σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο να κάνει προδικαστικό ερώτημα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Προτεινόμενες ενέργειες

• Άμεση ενημέρωση των εταιριών που εγκαθιστούν αιολικά ότι τα έργα δεν έχουν την έγκριση του δήμου, η άδεια εγκατάστασης που κατέχουν είναι άκυρη λόγω αντισυνταγματικότητας των σχετικών νόμων και αποφάσεων και ως εκ τούτου είναι υπεύθυνες για όποια ζημιά υποστούν από τη συνέχιση των έργων και τις μελλοντικές αποζημιώσεις που μπορεί να κληθούν να πληρώσουν.

• Συρραφή τεχνικής μελέτης που να παρουσιάζει μελέτες, άρθρα, στατιστικά και κάθε άλλου είδους πληροφορίες που να τεκμηριώνουν το αβάσιμο, βλαβερό και μη αποδοτικό της επιλογής Αιολικών πάρκων για την παραγωγή ενέργειας.

• Καμπάνια ενημέρωσης των δημοτών με τα παραπάνω στοιχεία, μέσω έντυπου υλικού, ομιλιών, βίντεο στο διαδίκτυο κλπ. Η συστράτευση των δημοτών στην προσπάθεια αυτή είναι πρωταρχικής σημασίας, γιατί αποτελεί τη βάση για τη νομιμοποίηση κάθε ενέργειας αντίδρασης.

• Αναζήτηση άλλων Δήμων που αντιτίθενται στα αιολικά και δημιουργία κοινής στρατηγικής.

• Αναζήτηση άλλων ομάδων πολιτών που αντιτίθενται στα αιολικά και δημιουργία κοινής στρατηγικής.

• Εμπλουτισμός της ανά χείρας μελέτης με νομικής φύσης επιχειρήματα, αποφάσεις του ΕΔΑΔ, του ΣΤΕ, κλπ

• Προσβολή του άρθρου 65 του Νόμου 3852/2010 ως αντισυνταγματικού. Ο χαρακτηρισμός των αποφάσεων των ΔΣ ως γνωμοδοτικές παραβιάζει τόσο το σύνταγμα όσο και όλες τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παράλληλα με την προσφυγή ενάντια στο Νόμο 3852/2010, κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων για τη διακοπή κάθε εργασίας έως ότου εκδικαστεί η παραπάνω προσφυγή.

• Προσβολή των αποφάσεων 2499/2012 και 1421/2013 του ΣΤΕ, ως αντισυνταγματικές και κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων για τη διακοπή κάθε εργασίας έως ότου εκδικαστεί η προσβολή αυτή.

• Κατάθεση αγωγής κακοδικίας εναντίων των δικαστών που εκδώσαν τις αποφάσεις 2499/2012 και 1421/2013 του ΣΤΕ.

• Διεξαγωγή δημοψηφίσματος που θα καλεί τους δημότες να αποφασίσουν αν επιτρέπουν την εγκατάσταση αιολικών πάρκων εντός των ορίων του Δήμου. Τα δημοψηφίσματα είναι δεσμευτικά για την πολιτεία.

• Συλλογή υπογραφών από δημότες που αντιτίθενται στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων εντός των ορίων του Δήμου. Στην περίπτωση αυτή ο στόχος είναι οι υπογραφές να ξεπεράσουν το 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Η συλλογή υπογραφών αντιστοιχεί με δημοψήφισμα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που η δημοτική αρχή δεν δεχθεί να διεξάγει δημοψήφισμα.

• Αν η προσφυγή στα Ελληνικά δικαστήρια αποτύχει, τότε προτείνεται προσφυγή στο ΕΥΡΩΠΑЇΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΔΔΑ).

Οι πολίτες του Δήμου που δεν επιθυμούν την εγκατάσταση ΑΠΕ, μπορούν να υποβάλουν την ακόλουθη αναφορά στο Δήμο τους και να λάβουν αριθμό πρωτοκόλλου.

___________ ____/____/2024

Δήλωση Βούλησης - Αναφορά

Προς

Δήμο ______________________________

Έκαστο τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου

Του/Της

Όνομα _______________________ Επώνυμο ____________________________

ΑΔΤ _________________________ Τηλέφωνο ____________________________

Αξιότιμοι κ.κ.

Σαν πολίτης και δημότης του Δήμου ________________________ και σε συμφωνία με τα δικαιώματα που έχω και κατοχυρώνονται από τα :

• Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα

• Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών

• Ψήφισμα Α8-0194/2018 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

• Σύνταγμα της Ελλάδος

• Νόμος 3852/2010

• Νόμος 4555/2018

Δηλώνω ότι :

Δεν επιτρέπω την εγκατάσταση και λειτουργία ΑΠΕ με σκοπό την εμπορική εκμετάλλευση του παραγόμενου ρεύματος εντός των ορίων του Δήμου μας, χωρίς την προηγούμενη ενημερωμένη συναίνεση της τοπικής κοινότητας των δημοτών του Δήμου μας.

Αν η παραπάνω δήλωση της βούλησής μου δεν γίνει σεβαστή για οποιοδήποτε λόγο, τότε ζητώ ο Δήμος ________________ να κάνει δημοψήφισμα, έτσι ώστε οι δημότες να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν την εγκατάσταση τέτοιων ΑΠΕ ή όχι.

Ζητώ :

Τη δήλωση αυτή να την κοινοποιήσετε στην κεντρική κυβέρνηση και προς κάθε αρμόδια υπηρεσία, έτσι ώστε να γίνει γνωστή σε αυτήν η βούλησή μου.

Η παραπάνω δήλωσή μου ισχύει έως ότου εγώ ο ίδιος την ανακαλέσω.

Ο Δημότης